ရပ္လိုက္စမ္း ေဟ႔ နားစည္ဝထဲက ဗံုးေပါက္သံ

ဗႏၾၶြဳလမ်က္ရည္တစ္စက္ မဏိပူရ္မ်ာက်ခဲ့တယ္အေလာင္းမင္းတရားရဲ့ ေတာက္ေခါက္သံ အယုဒယမွာလြမ္းခဲ့တယ္ သီေပါမင္းရဲ့ေနာင္တ ရတနာကီရိမွာ တည္ေသးတယ္ ျပည္ခ်စ္သါးရဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ဒီမိုကေရစီမွာအဆံုးခ်စ္တယ္ မိတ္ေဆြအသင့္ရွိျပီလား ယံုႀကည္ခ်က္ကို သရဖူေစာင္းလို႔ သစၥာတရားနဲ႔ ခ်ြန္းသတ္ထားတယ္ ျပီးေတာ့ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ကမာBေျမႀကီးအတြက္ လက္တစ္ဆုပ္စာေနရာရဘို႔ ေသြးေခ်ြးရင္းျပီး ဝယ္ယူခဲ့တဲ့ ငါ့ေျမ
စည္းစိမ္ရတနာ သယံဇာတ ေပါႀကြယ္ဝတဲ့ ဒီေျမေပၚမွာေတာ့ မလွ်ံခဲ့ ေျမစာတစ္ကြက္စိုက္ခဲ့ေပမယ့္ မရိတ္သိမ္းဘို႔ အမိန္႔ေအာက္မွာ ငါ့ဦးေခါင္းဟာ စင္းခဲ့ရေပါ့
အေလာင္းမင္းတရားရဲ့ ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္သံ အယုဒၾၶြယလည္စင္းခဲ့ေပါ့
ဗဒၾၶြဳလရဲ့ မ်က္ရည္စက္မွာ မဏီပူရ္ က်ဆံုးခဲ့ေပါ့ သီေပါမင္းရဲ့ ေနာင္တတရားမွာ ျမန္မာျပည္ဟာ သူ႔က်ြန္ျဖစ္ခဲ့ မင္းေရာငါေရာ အမိေျမအတြက္ ဒီမိုကေရစီကို ဆြတ္ခူးပန္ဆင္ ျပံဳးႏိုင္ရဲ့လား ဟန္ေစာင္ျခင္းနဲ့ စစ္မွန္ျခင္း ေဘာင္မကြပ္တဲ့ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္လို ေဆးစက္ထင္ရာ ျပဳးတတ္ မဲ့တတ္ ထမင္းတနပ္ စားရရံုနဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး
ျမန္ျပည္အတြက္ ျမန္မာကိုခ်စ္ အက်ိဳးသယ္ဖိုး တာဝန္ေက်ျပီ မင္းထင္ေနသလား
သမိုင္းမတင္ ရာဇဝင္မတြင္မယ့္ ေႏွာင္ႀကိဳးတင္းတင္း တြယ္ကာ ျမတ္ႏိုး ငါ့ေျပ ငါ့ေျမငါေသေသာ္မွ ငါ့လူမ်ိဴးတြက္ သစၥာရွိရွိ ျမတ္ႏိုးတြယ္ဖက္ ဧရာသံလြင္ ျမစ္သံလာနဲ့ မုနိေရြွဂံု ရွင္ေတာ္ျမတ္ကို ဦးက်ိဳးဝပ္တြား ခ်စ္ျမတ္ႏိုုးလ်က္ ျမန္ျပည္သည္ ဒို႔ေျမ ျမန္မာသည္ ဒို႔ေဟ့ ကမာBစစ္လြားမ်ိဳးခ်စ္စိတ္နဲ့ တံခါးဖြင့္ထိုးေဖါက္လက္လမ္းယူမယ္ ဒီမိုကေရစီ။

ေဂ်ာက္ေဂ်ာက္

ဘာ လိုေသးလဲ အသင္ေစာလူးမင္း

ဗ်ဴေစားထီးရဲ႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းသည္ ကမၾၶြည္း ပုဂံ တည္ခဲ့တယ္
ဤေနာ္ရထာ တရားျမင္က်ြတ္တမ္းဝင္ဘို႔ ႀကက္ေျပး ရြာျဖိုဖ်က္ေပါ႔
မင္းက်န္စစ္မွန္ကန္ဘို႔ ေစာလူးမင္း ေအာ္ ရတယ္

ရတနာပံု ကမာBတသည္ဘို႔ စုဖုရားလတ္ မာန္ တက္တယ္
ျမန္မာျပည္ ကမာBေက်ာ္ဘို႔ ဖုန္းေမာ္ အသက္ေပးရ
ေရွြဝါေရာင္ သၤန္း ေသြးစြန္းခဲ့ ဒသဂီရိစစ္ဘီလူးရဲ႔ ပခ်ဳပ္ထဲက
ရွင္ကမBီ မင္းကိုႏိုင္ ဇာဂနာ လြက္ေျမာက္ျခင္းအတြက္ ဘယ္သယ္ တံခါးဖြင္ေပးရဲသလဲ။

ဆူညံေအာ္ဟစ္ သံစဥ္လွိုင္းေတြ ကမာBကို တုန္လွဳပေစေပမယ့္
အေမစုအတြက္ လြတ္ေျမာက္ျခင္းတံခါး ဘယ္သူဖြင့္ေပးရဲသလဲ

စစ္မွန္ျခင္းနဲ့ အမွန္တရားအတြက္ အသက္စြန့္ရဲသူ
လြတ္ေျမာက္ျခင္းနဲ့ ျမန္မာျပည္အတြက္ အသက္ေပးရဲသူ
ထိုင္ေအာ္ရံုနဲ့ ဘာမွ မျဖစ္ဘု စိတ္ကူးရံုနဲ့ ပံုရိပ္မဟပ္ဘု
မတ္တပ္ရပ္ျပီး သြားစမ္းပါေလ

ထားခဲ့အခြင္အေရး စည္းစိမ္ဥစၥာ မာန္မာနနဲ့ ေလာဘ ေဒါသ အတၱ ေမာဟ
ခ်င္းခ်ိန္စဥ္းစား ျပတ္သားဆံုးျဖတ္ ထ သြားပါမွ စစ္မွန္ျခင္းရဲ့ အႏွစ္သာရႏွင့္ ျပည္ေတာ္ျပန္ပတ္ပ်ိဳး နိဒါန္း ဟစ္ေႀကြ ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေျပ ကိုယ္ပိုင္တဲ့ေျမ ေျခဦးခ်ခြင့္ ရေပလိမ့္တည္း လြတ္ေျမာက္ျခင္းရဲ့ တံခါးတိုုးလွ်ိဳ ေပါက္ေပါ့

ဗ်ဴေစားထီးရဲ့ပုဂံမွာ ေစတီပုထိုး သမိုင္းစံုႏွင့္ ျမန္မာသားေကာင္း စုရံုးေမြးဖြား တန္ခိုးထြာခဲ့
ႀကက္ေျပးရြာရဲ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ အေနာ္ရထာ ဗုဒၾၶြလမ္းစဥ္ရွင္သန္ျဖိဳးဘို႔ ျမန္ျပည္သားတို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့
ေစာလူးမင္းေႀကာင္ မင္းက်န္စစ္ ပညာရခဲ့
သတိရလိုက္စမ္းပါဒီေျမမွာေမြး ဒီေရေသာက္ ဒီဆန္စား ငါတို႔တေတြ ကိုယ္တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္ ယဥ္ေက်းမွဳကိုျမတ္ႏိုး ဓေလကိုတြယ္တာ ႏွုတ္ဖ်ားမဟုတ္ ရင္တြင္းက
ဒါဆိုဘာလိုေသးလဲ ျပည္ေတာ္ျပန္ဘို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ျပီလား။

ေဂ်ာက္ေဂ်ာက္

သန္ယံက်ဴးမွ မိုးေသာက္ထတြင္

(တစ္)
ဥေဒါင္းအစ္ကိုေတြ
ဥေဒါင္းအပ်ိဳေတြ
ဥေဒါင္းအဖြားေတြ
ဥေဒါင္းသားေတြ
ဥေဒါင္းဇနီးေတြ
ဥေဒါင္းသမီးေတြ
ဥေဒါင္းအဘေတြ
ဥေဒါင္းအမေတြ
ဥေဒါင္းအေဘးေတြ
ဥေဒါင္းကေလးေတြ
ေရးခ်င္တာေရးခြင့္မရ
ေတြ႔ခ်င္တာေတြ႔ခြင့္မရ
စားခ်င္တာစားခြင့္မရ
သြားခ်င္တာလဲသြားခြင့္မရ
ျမင္ခ်င္တာလဲျမင္သြားမရ
တင္ခ်င္တာလဲတင္မသြားရ
အသိအျမင္ရွိသမ်ွ
ဘဝေတြလွဘို႔ေလး
ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး
ဒို႔အေရး ဒို႔အေရးနဲ့
ဟစ္ေႀကြးညံက်ြက္
ငရဲပြက္သလို
ကမာBပ်က္သလို
က်ေနာ္တို႔အခြင့္အေရး
က်မတို႔အခြင့္အေရး
အဘြားတို႔အခြင့္အေရး
သားတို႔အခြင့္အေရး
ေပးပါ ေပးပါ
ညီတူစြာေတာင္း
အူေဟာင္းေလာင္းႏွင့္
အဆက္မပ်က္ေတာင္း
စစ္ေသနတ္ေျပာင္းဝမွာ
အေလာင္းမရ ေခါင္းမရနဲ့
ေခ်င္းဝ ေျမာင္းဝ
ေဒါင္းအလွေတြစေဒး
ေကာင္းႀကေသးရဲ့လား။

(ႏွစ္)
ရွစ္ေလးလံုးရဲ့မနက္
ရပ္ကြက္တိုင္း ရပ္ကြက္တိုင္း
ျမိဳ့တိုင္း ျမိဳ႔တိုင္း
တတိုင္း တျပည္လံုး
တႏိုင္ငံလံုး
တကမာBလံုး
စႀကာဝဠာ
ေလာကတိုက္တစ္ခုလံုးဟာ
လိွဳင္းလံုးႀကီးတစ္ခုလံုးဟာ
ေစာင့္စားလို႔ေနႀကတာပါ။

(သံုး)
လာႀကျပီ လာႀကျပီ
အာဇာနည္အဘိုးရဲ့ေျမး
ပန္းဖူးေလးေတြ
ပန္းဖူးေလးေတြ
ဒို႔အေရး ဒို႔အေရးတဲ့
သင့္ကေလးေတြကမ်ား
ရက္စက္တဲ့ဘီလူးအစိုးရအား
ပုန္းစားလို႔ျခားနားႀကျပီ
တတိုင္းျပည္လံုး ရဲရဲနီ

(ေလး)
တျပည္လံုးေျပာင္းဆန္
သည္းခံမွဳ တာတမံရိုး
ပြင့္က်ိဳးလို႔ ထြက္က်
တက္ဟတက္ဟ
ႀကြႀကြတက္လာတဲ့လူလွိုဳင္း
ေနရာတိုင္း ေနရာတိုင္း
ခြပ္ေဒါင္းအလံေတြသိုင္းက
အျဖဴအစိမ္းေတြလိွဳင္းႀကြ
အို မွိဳင္းအဘ။
မိွဳင္းအဘနဲ႔ ဖခင္ေအာင္ဆန္းတို႔ရဲ႔
ပံုတူပန္ခ်ီကား
သူတို႔တပ္ဦးဖ်ားမွာ
ဝင့္ဝင့္ထယ္ထယ္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္
သိတတ္လိုက္ႀကတာ
သိတတ္လိုက္ႀကတာ
ခံံ႔ျငားထည္ဝါတဲ့ မ်က္ႏွာေတြနဲ့
ငရုပ္ေလးေတြပါ ဘရွဳတ္ေလးေတြပါ
ဘယ္သူေျပာဦးမွာလဲ
အနာဂါတ္ရဲ့ ပန္းခ်ီပြဲ။

(ငါး)
လူသတ္အစိုးရ
ျဖဳတ္ခ် ျဖတ္ခ်
အပ္တိုတစ္ေခ်ာင္းမွ်
မပါလာႀကတဲ့ အာဂပန္းေတြ
လက္သီး လက္ေမာင္းတန္း
ေႀကာက္ခမန္းလိလိရာဇဝင္
ေဟ႔အာဏာရွင္ ကမာBတခြင္မွာ
ေနစရာရွိေသးရဲ့လား။

(ေျခာက္)
ေဟ့
စားပြဲခံုေပၚ အုတ္ခံုေၚေတြမွာ
ရဲရင့္တဲ့မ်က္ႏွာနဲ့
နာက်ည္းစြာေျပာႀကား
သားသတ္သမားမ်ားရဲ့
အဆီစားခဲ့ႀကတဲ့
မုသားအျပည္နဲ့ သမိုင္းစာအုပ္
အပုတ္နံ႔တေထာင္းေထာင္း
ေရဆိုးေျမာင္းထဲမွာ။

(ခုႏွစ္)
အမ်ိူးေကာင္းညီမ
ခက္ထန္စြာေျပာျပ
အက်ဥ္းခံညမိုက္
ေျမတိုက္ ေမွာင္မည္း
တစ္ေယာက္ထဲေျခာက္ျခား
ဝံပုေလြမ်ား တေစျၧြမ်ား
မဆလေခြးမ်ား
တဟားဟားနဲ႔
ရုန္းအားကန္အားေတြခန္း
အထြ၌ အျမတ္ပန္းဝိုင္းနင္း
ဘီလူးဇါတ္ခင္းႀက
ကမာBေႀကရမွာလား
ကမာBေႀကရမွာလား။

(ရွစ္)
နံငယ္တစ္ပိုင္းျ
ခါးရိုးေတြကိုင္းေနတဲ့အဘိုး
ေရွ႔ရဲရဲတိုးလာ
ေရွ႔ႏွစ္ကိုရာထား
မ်ိဳးစပါးႏွင့္ဇြတ္လာလို႔ေမြွေႏွာက္
စစ္ဖိနပ္နဲ့ကန္ေက်ာက္လို႔
ရတက္မီးျပင္းစာေတာက္
အသက္ေပ်ာက္ခဲ့ ခ်စ္ဇနီးတြက္
လက္စားေျခမယ္
လက္စားေျခပါရေစ
မ်က္ရည္ေတြေတြက်
အဘိုးအိုတစ္ေယာက္က
စိန္ေခၚျပေနျပီ
ေဟ့ မဆလ မင္းဘဝေနဝင္ခ်ိန္

(ကိုုး)
ဒီမိုကေရစီေးပါ
လူ႔အခြင့္အေရးေပးပါ
ေက်ာမြဲေျခဗမာနဲ႔
ေရဆာသလို မျပတ္ေတာင္း
ခြပ္ေဒါင္းေတြရဲ႔အသံေတြႀကား
လူယုတ္မာတို႔နားခါး
သားသတ္သမားေတြလြွတ္ခဲ့ျပီ။

(တစ္ဆယ္)
အစိမ္းေရာင္ကားႀကီးေတြ
လူအုပ္ႀကားထဲခြင္း
တစင္းျပီးတစင္း
ဗရင္းကယ္ရီယာ
အရွိန္ျပင္းစာနင္းျဖတ္
အတင္းအဆက္မျပတ္
တရစပ္ပစ္ခတ္
အပိုင္းပိုင္းအျပတ္ျပတ္
ဟပ္ထိုးပစ္လဲ
ေပါက္ကြဲမွဳတဝုန္းဝုန္း
ယမ္းေငြ႔လံုးႀကား
ေသြးမ်ားလမ္းထက္
ပြက္ပြက္ဆူႀကြ
ရိုးသားတဲ့ဘဝေတြဆံုး
တႏိုင္ငံလံုးယမ္းေငြ႔ဖံုး။

(ဆယ္တစ္)
ယုတ္ညံ့သိမ္ဖ်င္း
လူမဆန္စြာႏိွမ္နင္းပြဲ
ကိုယ္က်ိဳးနည္းရွာ
ေဆးရံုႀကီးေပၚမွာ
လူနာေတြအတံုးအရံုး
ေသြးေတြဖံုးလြွမ္း
ေငါက္ေငါက္ပန္းထြက္
အသိန္းအသန္းကေဠကဠာ
တို႔ဗမာေတြ။

(ဆယ္ႏွစ္)
ကုတင္ေတြႀကပ္ညွပ္
အထပ္ထပ္တင္
ႀကမ္းျပင္ေပၚခ်ထား
တိရိစာျၧြန္ေတြအလား
လူသြားစႀကၤန္လမ္း
အခန္းအခန္းမ်ား
အမည္ဇယား
မရွိအားေတာ့
ေမာင္ျဖဴလား
ေမာင္ညိဳလား
လူနာလား
မသာလား
ကၠဳတၱိယလား
ေနာက္ကမွန္သလား
အေပါက္ဝက်န္သလား
ရွပ္မွန္သလား
ထပ္မွန္သလား
သကၤန္းစလား
ေသြးစလား
အားခန္းသလား
အဖ်ားႀကမ္းသလား
ေဆးလိုသလား
ေသြးလိုသလား
အေအးပိုသလား
အေတြးမပိုအား
တစျပင္အလား
တစ္ပြင့္ျပီးတစ္ပြင့္
တလြင့္လြင့္ေႀကြရွာ
ကုရာနတၱိ
ေဆးလဲမရိွေသြးလဲမရွိ
မခ်ိမဆန့္ပံု
အေရးႀကံဳသည္
ေဆးရံုကႏွလံုးလွဆရာမ
ျခံဳးပြဲခ်ငိုေက်ြး
ျပည္သူေတြအေရး
အရွည္ကိုေတြး
အေရးေပၚစုေပါင္း
ေတာင္းဆိုတရပ္
အပစ္အခတ္ရပ္ေပးပါ
အသနားခံရွာ
အဏာမူးရစ္၊ဘီလူးစစ္တပ္
စစ္ေသနတ္နဲ့တရစပ္ဆြဲ
ႀကက္ေျခနီအလံလဲ
ကိုယ္က်ိဳးနည္းႀကျပန္ေလျပီ။

(ဆယ္သံုး)
ေသနတ္စက္သံ
အရပ္ပ်က္သံ
ဇနီးမယားေခၚသံျငီးတြားေအာ္သံ
သမီးေပ်ာက္ေခၚသံ
မီးေတာက္ေအာ္သံ
တႏိုင္ငံလံုးပြက္ပြက္ညံ
အဖေတြနဲ့သား
အျငင္းပြားေနႀက
တားေနတဲ့ႀကား
ဇြတ္တရြတ္ထြက္သြား
အမွန္ႀကိဳက္တဲ့သားေနာက္
အေဖတေႀကာ္ေႀကာ္ေခၚရင္းလိုက္
သားအေလာင္းကိုေပြ႔ပိုက္
တိုက္ပြဲထဲဆက္တိုးဝင္
ဖခင္ေတြ
မိခင္ေတြ။

(ဆယ္ေလး)
လူပင္လယ္လိုွဳင္းေတြ
ျမိဳ႔တိုင္းျမိဳ႔တိုင္းမွာ
(၂၆)ႏွစ္ဟိုဖက္ပိုင္းက
ထိုင္းခဲ့ရတဲ့နားေတြ
တစ္လမ္းသြားဝါဒနဲ႔
မ်က္ကန္းညေတြကိုနိဂံုးခ်ဳပ္ဖို႔
အႀကြဆံုးတ္ရုပ္
အလွဆံုးအလုပ္လုပ္ေနႀကျပီ။
သတ္ခဲ့ႀကျဖတ္ခဲ့ႀက
ဝါးခဲ့ႀက စားခဲ့ႀက
ခိုးခဲ့ႀက အက်ိဳးမဲ့သမွ်
မဆလ
မင္းအတိုးနဲ႔ခံရေစ့မယ္
ဖိႏွိပ္ထားခဲ့သမ်ွ အံုႀကြလာတဲ့အခါ
မ်က္ႏွာဖံုးေတြ တဝုန္းဝုန္းျပဳတ္လို႔က်
မင္းတိုွ်သမိုင္းလွႏိုင္အံုးမွာလား။

(ဆယ္ငါး)
သမိုင္းစာမ်က္ႏွာထပ္ေတြ
တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔
အဆက္မျပတ္ေျပာင္း
အဆက္မျပတ္ေတာင္း
စစ္ေသနတ္ေျပာင္းဝေတြဆီ
တရက္မလတ္ ေဒါင္းအလွေတြခ်ီ
နီလိုက္တဲ့ေသြးေတြနဲ႔
ေရးခဲ့တဲ့သမိုင္း
ရိုင္းခဲ့တဲ့ရာဇဝင္
ကမာBတခြင္မွာ
အာဏာရွင္နင္းဖ်က္
ေဟ့ မင္းအတြက္
မ်က္ကြယ္ရာ က်ည္ကြယ္ရာ
ဘဒၵကမာBမွာ ရွိအံုးမွာလား----။

(ဆယ္ေျခာက္)
အက်ဥ္းတကာက
လူမသမာေတြကိုေဖါက္
ေက်ာမြွဲေတြထဲ ေမြွေႏွာက္
ေဖာက္ခြဲေရးအစီအမံ
မိန္းမညဏ္နဲ့အဆိပ္ခပ္
မင္းတတ္တဲ့ဗ်ဴဟာ
မင္းသတ္ခဲ့လူတကာ
ကမာBေႀကရမွာလား။ ။

(ဆယ္ခုႏွစ္)
လက္နက္မဲ့ေတာ္လွန္ေရး
သူရဲေကာင္းတို႔ေသြးနဲ႔ေရးျပီ။

(ဆယ္ရွစ္)
လူတန္းစားအသီးသီး
ေပါင္းရုးျပီညီႀက
ဘဝေတြကိုမွိဳင္းအုပ္တဲ့
မဆလ ဆိုင္းဘုတ္အားလံုး
တလံုးတစည္း
အညိွဳးတႀကီၚဖ်က္ခ်ိဳး
ေျမပိုးအႏွ႔ံ
ေတးသံမ်ားပ်ံ႔ခဲ့ျပီ
ဒီမိုကေရစီ
ဒီမိုကေရစီ။

(ဆယ္ကိုး)
ဒီမိုကေရစီ ခရီးႀကမ္း
မေမာတမ္းေလ်ွာက္
ပန္းတိုင္မေရာက္မီ
လက္တကမ္း
သရမ္းေစာ္ကားတဲ့စစ္တပ္
ပစ္ခတ္လို႔အာဏာသိမ္း
ေသြးအလိမ္းလိမ္းေပက်ံ
မဟာခြပ္ေဒါင္းအလံ
က်ည္ဆံေတြခ
ေထာင္ေသာင္းအနႏၱပင္
ဖခင္ေအာင္ဆန္း၏ပံုကား
ဘက္နက္မ်ားနဲ႔ထိုးနင္း
စစ္ေခြးတသင္း
အဇာတသတ္ဇာတ္ခင္းႀကျပီ။

(ႏွစ္ဆယ္)
ခ်ီႀက ခ်ီႀက
ျပည္ဗဟိုရ္စည္ကနက္တလြွားက
ဒီမိုကေရစီဘက္သားေတြ
မညြတ္မေျပာင္း
ခြပ္ေဒါင္းအသည္းပိုင္ရွင္ေတြ။

(ႏွစ္ဆယ္တစ္)
ဘာမထီ
ျမန္မာျပည္ဗဟိုက
ဒီမိုကေရစီဆိုင္ကလံုး
တဝုန္းဝုန္းေက်ာ္ျဖတ္
ဒီေန႔ကမာBႀကီးကိုပတ္ေနျပီ
ပိုလန္၊ ဟန္ေဂရီ
ခ်ီလီနဲ႔ ရိုေမးနီးယား
ရုရွားနဲ႔ ခ်က္ကိုစလိုဗက္မွာ
ဒီဒစ္တာေတြ ဇီဝိန္ခ်ဳပ္
တရုတ္ျပည္တခြင္
တီအင္န္မင္မွာ
ဂ်ာမဏီမွာ
ဘာလင္တံတားႀကီးျပိဳပ်က္
ဘယ္ကစနက္ေတြလည္း
ဇြဲနဘဲနဲ႔ ကမာBကိုပတ္
အဆက္မျပတ္ဝဲပ်ံ
ခြပ္ေဒါင္းေတာင္ပံခတ္သံေတြႀကား
ျဂိဳလ္သြားလမ္းေႀကာင္းေတြေျပာင္း
အာဏာရွင္ဦးေခါင္းေတြျဖတ္
ကမာBပတ္ခရီးႏွစ္
ခြပ္ေဒါင္းဝိညာဥ္
ခြပ္ေဒါင္းဝိညာဥ္ေတြပါ။

(ႏွစ္ဆယ္ႏွစ္)
နယူးေယာက္မွာ
ဘန္ေကာက္မွာ
အဂၤလန္ျပည္မွာ
ဂ်ပန္ျပည္မွာ
ရဲရဲနီတဲ့ျမန္မာျပည္က
ဒီမိုကေရစီ သီခ်င္းသံမ်ား
လြင့္ပ်႔ံသြားတဲ့အခါ
အာဏာရွင္ရဲ့ပလင္မ်ား
ျပင္းထန္စြာလုပ္ရွားခဲ့ျပီ။

(ႏွစ္ဆယ္သံုး)
ေသေဘာဘိုးမွာ
မိုးညွင္းမွာ
အေရွ႔ေတာင္
အေနာက္ေျမာက္
ခြပ္ေဒါင္းေတြေရာက္
မင္း
ေျပးေပါက္ဘယ္မွာလဲ---။

(ႏွစ္ဆယ္ေလး)
ရွစ္ဆယ္ရွစ္အေရးခင္းတဲ့
ေသးဖ်င္းသိမ္ႏုတ္ေအာင္
ကလိမ္ညဏ္ယုတ္နဲ့
လုပ္ဇာတ္ေတြေဆာင္ယူ
ဘယ္သူမွမယံု
ဒါအေရးေတာ္ပံု
အင္မတန္မြန္ျမတ္တဲ့အေရးေတာ္ပံုပါ။

(ႏွစ္ဆယ္ငါး)
ေျမမိုးအႏွံ႔တသိမ့္သိမ့္
တဖိန့္ဖိန့္တံုျမည္ဟီးခဲ့တဲ့
ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီး
ႏွစ္ ႏွစ္ခရီးကိုေပါက္
ေထာင္ေခ်ာက္ေတြျဖတ္
သတ္ကြင္းေတြတိုး
သံဆူးႀကိဳးေတြခြင္း
အျပင္းတက္
အတင္းျဖက္လာ
မဟာသူရဲေကာင္းေတြပါ။

(ႏွစ္ဆယ္ေျခာက္)
သူရဲေကာင္းတို႔ရဲ့လမ္းေႀကာင္းမ်ား
လုပ္သားသတင္းစာနဲ့တား
လစာမ်ားမ်ားနဲ့တား
ယမ္းလြန္ေလာင္ခ်ာနဲ့တား
ကမ္းလြန္ေလာင္စာနဲ့တား
အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရးနဲ႔ကယ္
ကုန္ေစ်းႏွဳန္းက်စင္းေရးနဲ႔ကယ္
ဖုန္းေမာ္အခမ္းအနားေျခာက္ျပ
ကုန္းေက်ာ္လမ္းတံတားေဆာက္ျပ
ရမလား ရမလား
ေခတ္ရဲ့ရထားဆိုတာ
အရိုးက်င္စက္လည္းမေႀကာက္
ႀကိဳးစင္တက္လည္းမေထာက္
အႀကမ္းဖက္ဂိုဏ္းလည္းမေႀကာက္
စခန္းဖ်က္မိွဳင္းလည္းမေႀကာက္
တစည သူခိုးလည္းမေႀကာက္
ဗကဗယိုးလည္းမေမာက္
ဆရာေမာင္ေမာင္လည္းမေထာက္
ယႀတာေဆာင္လည္းမေႀကာက္
ပန္းတိုင္အေရာက္
အျမဲေလ်ွာက္တယ္--။

(နိဂုံုး)
အာဏာရွင္အမ်ိဳးယုတ္
ထိုးသုတ္ဖို႔အကြက္ေကာင္း
ဖ်ိဳးဖ်ိဳးေျဖာင္းေျဖာင္း
လာျခင္းေကာင္းေကာင္းနဲ႔
ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ
ေတာသေခ်ာင္းေခ်ာင္း
ခြပ္ေဒါင္းကလဲ့စား
မ်ားမႀကာမီ
မ်ားမႀကာမီ။ ။

ထိန္လင္း
(ကဗ်ာေခါင္းစဥ္အားနဝေဒး၏လြမ္းခ်က္ေပြ႔၍ အစခ်ီစစ္ရတုမွ ထုတ္ႏုတ္၍ သံုထားပါသည္)

ေခတ္ေပၚ ပို႕ေမာ္ဒန္ အႏုပညာလူငယ္မ်ားသို႕ ရည္ညႊန္းလ်က္


ဒုကၠရ စရိယ မက်င့္ပါဘဲ
ဗုဒၶအျဖစ္ ေၾကညာ၏

သန္းစိတ္(ပုလဲ)

အီေဗာ္လူးရွင္း သီအိုရီ၏ စက္ကြင္းလြတ္ ပံု၀တၳဳသစ္

ပညာရွိဇီးကြက္ႀကီးက
ေလထဲမွာလိုက္
တိုက္တလံုးၿပီးတလံုး
ေဆာက္ျပတယ္။

ကုလားအုပ္တေကာင္က
သံကႏၱာရေခါင္ေခါင္မွာ
ေနရာယူျခင္းသင္ခန္းစာ
ပိုပိုသာသာ က်င့္သံုးဆဲ။

၀ါးပင္တသိုက္က
စည္းခ်က္အလိုက္
ယိမ္းအကပဲ
တိုက္ၿမဲတုိက္ေနၾကဆဲ။

ေျမေခြးတေကာင္က
သူ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာ
မေတာ္တေရာ္မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႕
ၿပံဳးလို႕….

ဘူစြာတေယာက္
ေပသီးတေဂ်ာက္ေဂ်ာက္နဲ႕
သူ႕ရဲ႕လက္ေထာက္
ေတာက္တဲ့နဲ႕ တစ္တီတူး
သံစံုၾကဴးလို႕
ျမဴးလို႕….။

ပုတ္သင္ညိဳတအုပ္
ေခ်ာင္မွာကုပ္
သူ႕အလုပ္သူသိ
ေရေျမအေနအထားၾကည့္။

နယ္႐ုပ္ေလးေတြဟာ၊
စစ္တုရင္ခံုေပၚမွာ
႐ိုး႐ိုးသားသား
ဘုတ္တလုတ္ ေတာက္တဲ့ ကစား။



ကြင္းျပင္ျပားျပား က
ထန္းပင္ အားအား
မိုးႀကိဳးသြားနဲ႕ ဆိုင္ကလံုး
ငံုးတိုတိုႀကီးမျဖစ္ေရး
အမေလး….. ဘေလး……..။

က်ီးတေကာင္
ေရႊေဒါင္းေတာင္တသန္း
မ်က္ႏွာပန္းကိုလွလို႕……။

ခြပ္ေဒါင္းေမာင္
အေတာင္ေတြကၽြတ္
ထိုးခြပ္ဖို႕ အခြင့္မသာ…….။
ရြက္ဆုပ္ျပကၡဒိန္ရဲ႕ စာမ်က္မွာမ်ား
ေန႕ရက္ေတြကိုက္စား
ေသဆံုးသြားတဲ့အခါ
အားလံုး အားလံုးဟာ
သူ႕ေနရာနဲ႕ သူ႕ေနရာ
သူ႕ေနရာနဲ႕ သူ႕ေနရာ


ထိန္လင္း
၉. ၇. ၉၀
Leikum (ေလခြန္း)

မဇၥ်ိမ ခရီးသည္

သစၥာေမွ်ာ္မွန္း
ျမတ္ေသာလမ္းမွာ
ေျခလွမ္းဆတ္ဆတ္
တုံ႔မရပ္ခဲ႔
ခြပ္လပ္ေဒသ
မဇၥ်ိမခရီးေရာက္ခဲ႔ၿပီ...။

ဗုဒၵျမတ္စြာ
သစၥာေလးအင္
သိျမင္စူးရွ မဇၥ်ိမ...။

အေမွာင္ပယ္ခြင္း
ေအာင္ျခင္းရွစ္ျဖာ
ေမတၱာလွစ္ဟ မဇၥ်ိမ...။

ဓမၼကၡန္ေပါင္း
ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္
ေဟာေဆာင္ညႊန္ျပ မဇၥ်ိမ...။

ဗုဒၵသာသနာ
ေ၀ဆာျပန္႔ပြါး
ျဖစ္မ်ားေဒသ မဇၥိ်မ...။

(ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ အတြက္)
မဇၥိ်မကား...
အားေမြးရာတည္႕
မဇၥိ်မကား...
တရားေႏႊးရာတည္႕
မဇၥိ်မကား...
ဓါးေသြးရာတည္႕...။

အားမာန္လွ်ံၿဖိဳး ၊ အသိတုိးခ်ိန္
အိမ္ျပန္ေအာင္ပြဲ ၊ မုခ်ႏႊဲမည္
မဇၥိ်မရဲ႕ ခရီးသည္.....။

...................

ျဖစ္သည္႕ဘ၀
ႏွစ္မတိမက်
၀႗္ရွိသမွ်
မဇၥိ်မမွာ ကုန္ဆုံးေစ....။

ကဗ်ာဒါးသြား

တေယာက္ထဲေတြး
ကဗ်ာေတြေရးေနတာ
ဘာအတြက္လဲ..တဲ...။

ဘ၀မွာၾကင္ရမဲ႔
အလွမဟာဘုရင္မအတြက္
ခဏတာတင္ျပတဲ႔
အသနားခံစာမ်ိဳးလည္းမဟုတ္...။

ထမင္းတလုပ္အတြက္
အရင္းထုတ္လွ်က္
သီခ်င္းတပုဒ္ဆက္ေနတာလည္းမဟုတ္...။

အရိအတြယ္စာလုံးေတြနဲ႔
အရွိတကယ္ဖုံးၿပီး
ပရိယာယ္သုံးကာ
စည္းရုံးဖုိ႔လည္းမဟုတ္...။

အာဏာရွင္အဦး
သာယာရႊင္ျမဴးဖုိ႔
စာလႊာတင္ ဖူးျခင္းလည္းမဟုတ္...။

အမွန္တရားဖယ္ေဖ်ာက္ၿပီး
ၠၠၠၠဥာဏ္စကားဖလွယ္ေႏွာက္မဲ႔
ကံတရားဂယ္ေပါက္လည္းမဟုတ္...။

ကဗ်ာရဲ႕ အနက္
ေတာ္လ်န္ေရးလက္နက္
ဒါ..ငါ႔ခံယူခ်က္ေဟ...။

(၅၊၁၊၁၉၉၀)႔

အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ား

(၁)
မေတာ္တဆ
ေဘးကတဲေလး မီးေလာင္ၿမိဳက္
ငါ႔တုိက္ကုိ ကူးစက္
ခက္ရခ်ည္႔၏...။

(၂)
မေတာ္တဆ
ေဘးကတုိက္ႀကီးၿပိဳလဲ
ငါ႔တဲေပၚ ျပဳတ္က်
ဒုကၡ....။

ျမတ္ထက္
(၁၂၊၂၊၂၀၀၀)

မ်က္ႏွာပ်က္ရသည္႕ ကိစၥ

ေၾကာ၀ဠာမွာ
ဆပ္ျပာဟာ
အသန္႔ဆုံးပစၥည္း...။

ဆပ္ျပာခြက္
ေခ်းတက္
ရွက္စရာႀကီး...။

ျမတ္ထက္
(၅၊၁၊၁၉၉၇)

လက္ခုပ္ထဲက မွန္စမ်ား

'လက္ခုပ္ထဲက ေရ
သြန္လုိသြန္
ေမွာက္လုိေမွာက္'တဲ႔
ေၾကာက္တတ္သူရဲ႔စကား
ဒူးေထာက္သူရဲ႕တရား
ဖယ္ရွားလုိက္စမ္းပါ
ေမ႔ထားလုိက္စမ္းပါ...။

လက္ခုပ္ထဲကေရအစား
မွန္ကြဲစမ်ားေျပာင္းလဲ
ရဲရဲေတညက္သည္စကား
ေဒၚစု မိန္႔ၾကားခဲ႔တယ္...။

ညွစ္ပေစ
ဖ်စ္ပေစ
ညွစ္ေလ...နာေလ
ဖ်စ္ေလ...စူးေလ
ဒုိ႔တေတြမွန္ကြဲစမ်ား
ဟားတုိက္ရယ္ေမာၾကစုိ႔လား...။

အဖိႏွိပ္ခံအေပါင္း
မွန္ကြဲဘ၀ ေျပာင္းေစသတည္း...။

သိပ္သည္းဆ

စစ္ဘီလူးရုိင္း
ယမ္းေငြ႕လွုိင္းနဲ႔
မုန္တုိင္းပမာ ေမႊေႏွာက္တယ္...။

ခြပ္ေဒါင္းစုစည္း
အားသိပ္သည္းေတာ႔
ေတာင္ႀကီပမာ ခုိင္ခန္႔ထည္..။

မုန္တုိင္းမုန္ယုိ
အၿငိဳးပုိလည္း
ျမင႔္မုိရ္ကေတာ႔ ၿပံဳးေနမယ္...။

ေတာလမ္း

ငရဲဘုံမွာ
အသည္းတတုန္တုန္နဲ႔
စိတ္ကုန္ေနရေတာ႔မွာလား...။

အေျခမရွိတဲ႔
ပေဟဠိကုိ
ေျဖၾကည္႕ရင္အခ်ိန္ကုန္မယ္...။

ျမန္ျပည္ဌာန အတြက္
ဂႏၵီ၀ါဒဟာ
စံမမွီဟာသတခုပါ...။

စကားအဆန္းေတြနဲ႔
အားစမ္းေနမဲ႔အစား
မတရားမွန္းသိရင္
တျခားလမ္းမရွိဘူး
ဒါးထမ္းထြက္ေတာ႔မယ္...။

အေဖအေမ တားတား
အေျခအေနျခားသြားၿပီ
ေသပေစ သားသြားမယ္
ခုဟာ...
ေခ်ေဂြဗားရားရာသီ...။

အားနဲ႔ဖိရင္
ဒါးနဲ႔ညွိ
သားရဲ႕ကတိ တည္ေစမယ္...။

ျမတ္ထက္
(၁၇၊၆၊၁၉၉၀)

လွ်ပ္တျပက္

၀ါးပင္
အသြင္ၾကည္႕ဆုံးျဖတ္
ေျဖာင္႔မတ္ပါဘိ...။

ေလအလာ
ဘယ္ညာယိမ္းတယ္
ေၾကာက္တတ္ေလ၏...။

အရိပ္ (သုိ႔မဟုတ္) အဆိပ္

သစ္တပင္အရိပ္ေကာင္း
ငွက္တေသာင္းလည္း နား
လူအမ်ားလည္း ခုိႏွုိင္တယ္...။

သစ္တပင္အရိပ္ေကာင္း
ေလာင္းရိပ္လႊမ္းဖုံး
ဘ၀ဆုံးမယ္ ၾကည္႕ခုိကြယ္...။


ျမတ္ထက္
(၂၅၊၇၊၁၉၈၉)

ေပ်ာက္ဆုံးၿပီလား သုခဘုံ

တခုေသာ ခ်င္းအမ်ိဳးသား ဂ်ာနယ္ မ်က္ႏွာဖုံးသရုပ္ေဖၚ

ေဒါင္းတုိ႔သမုိင္း မရုိင္းေစဖုိ႔

'အုိးေ၀ အုိးေ၀' နဲ႔
ေဒါင္းေတြ ေဒါင္းေတြ
မ်ားလွေခ်ရဲ႕
အမိေျမအတြက္ ဟုတ္စ...။

ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ ေဒါင္း
ညစ္ပတ္တဲ႔ ေဒါင္း...။

မွန္ကန္တဲ႔ေဒါင္း
အႀကံအဖန္ နဲ႔ေဒါင္း...။

စာနာတတ္တဲ႔ ေဒါင္း
သာရာကပ္တဲ႔ ေဒါင္း...။

ဇြဲမေလွ်ာ႔တဲ႔ ေဒါင္း
အသဲေပ်ာ႔တဲ ႔ေဒါင္း...။

သစၥာရွိတဲ႔ ေဒါင္း
အျပစ္အနာ အျပည္႕နဲ႔ ေဒါင္း...။

တဏွာျပတ္တဲ႔ ေဒါင္း
အသျပာငတ္တဲ႔ ေဒါင္း...။

မုိးေပၚတက္တဲ႔ေဒါင္း
အက်ိဳးေမွ်ာ္ မက္တဲ႔ ေဒါင္း...။

စိတ္ဓါတ္မျပယ္တဲ႔ ေဒါင္း
မိတ္ကပ္ခ်ယ္တဲ႔ ေဒါင္္း...။

အသက္စြန္႔တဲ႔ ေဒါင္း
လက္မရြံ႕တဲ႔ ေဒါင္း...။

အေရာင္မေျပာင္းတဲ႔ ေဒါင္း
အေတာင္ေညာင္းတဲ႔ ေဒါင္း...။

အမွန္တရားေဖၚတဲ႔ ေဒါင္း
ကံတရား ေမွ်ာ္တဲ႔ ေဒါင္း...။

ေျပာင္ေျမာက္တဲ႔ ေဒါင္း
အေမွာင္ေၾကာက္တဲ႔ ေဒါင္း...။

ခြပ္လက္ေသြးတဲ႔ ေဒါင္း
ဇြတ္ထြက္ေျပးတဲ႔ ေဒါင္း...။

ေရရွည္တုိက္တဲ႔ ေဒါင္း
ေတြေ၀ငုိက္တဲ႔ ေဒါင္း...။

ပတ္ၾကမ္းတုိက္တဲ႔ ေဒါင္း
ျဖတ္လမ္္းလုိက္တဲ႔ ေဒါင္း...။

အနာခံတဲ႔ ေဒါင္း
အသာစံတဲ႔ ေဒါင္း...။

ကုေ႗တသန္းတန္တဲ႔ ေဒါင္း
ေျခလွမ္းမမွန္တဲ႔ ေဒါင္း...။

နတ္လူအမ်ားၾကည္ညုိတဲ ေဒါင္း
ဇာတ္တူသား အဆီမ်ိဳတဲ႔ ေဒါင္း...။

ျခေသၤ႔အသြင္ ရင္ဆုိင္တဲ႔ ေဒါင္း
ပလႅင္ေတြ႕လွ်င္ ၀င္ထုိင္တဲ႔ ေဒါင္း...။

ေျပဗမာအလုိ ေပးဆပ္တဲ႔ ေဒါင္း
ေရသာခုိေဘးကပ္တဲ႔ ေဒါင္း...။

အလုိ !!!
ေဒါင္းပ်ိဳ ေဒါင္းအုိေတြၾကား
ေဒါင္းဒလွ်ိေတြကလည္း အမ်ားသား...။

ေဒါင္း အာဂ
ေဒါင္းသဟာယေတြအလယ္
ေဒါင္းနာနာဘာ၀ေတြ
ဘယ္ကေရာက္လာပါလိမ္႔...။

အုတ္ေရာေရာ ေက်ာက္ေရာေရာ
ေးါင္းေတာ္လွန္ေရးေမ်ာရခ်ည္ရဲ႕...။

ေးါင္းအနာ ေဒါင္းအရုိင္းေတြေၾကာင္႔
ေဒါင္းကမၻာေဒါင္းသမိုင္း မပ်က္ေစဖုိ႔
ေ႔ရွဆက္ခရီးအတြက္
ေဒါင္းအတု ေဒါင္းအယုတ္ေတြကုိ
ေပါင္းစုေမာင္းထုတ္ၾကဖုိ႔ အခ်ိန္က်ၿပီ...။

လြတ္ေၾကာင္းေဖြရွာ
ခြတ္ေဒါင္းေစတနာနဲ႔
ေျပရြာေအးခ်မ္းေစဖုိ႔
ညီညာစြာေဒါင္းလက္ေတြတြဲၿပီး
ေအာင္ပြဲ အလီလီႏႊဲနုိင္ေရးအတြက္
( ေဒါင္းသခင္တုိ႔ေရ )အားခဲေစေၾကာင္း...။


ျမတ္ထက္
(၂၈၊၈၊၁၉၉၀)

၀ဲဂယက္ ၊ လြဲမထြက္နုိင္ၿပီမုိ႔

ဆီေဆး(ဆီေမွ်ာ)

အေညာင္းမိျခင္း

ရယ္စရာရွိ ရယ္လုိက္ၾက
ငုိစရာရွိေတာ႔ ငုိခဲ႔ရ......
ဘ၀ျဖစ္စဥ္ ၊ ျမင္ရသမွ်
အစဥ္လွႏွုိင္ပါ႔မလား ၊ အနႏၱ စၾကာ၀ဠာ...။

လမ္းခြဲေ႔ရွမွာ ၊ ကဗ်ာညစ္ျငဴး
စိန္ကူးသုံည ၊ စိတၱဇ...။
တေန႔ တေန႔ ၊ မေမ႔နုိင္ဘူး
ဆူးေတြစူးရွ ၊ အိပ္မရ...။
အလွမဟုတ္ ၊ ၀န္ထုပ္၀န္ပုိး
ဂုတ္ေတြက်ိဳးေအာင္
သယ္ေဆာင္ခဲ႔ရ ၊ အာဃာတ...။

သံေယာဇဥ္မုိး
ရန္ေတြၿငွိဳးဖြဲ႕
နီးလွ်က္ႏွင္႔ေ၀း ၊ အေတြးဖုန္ထ
မာန္မာန...........။

( ေမာင္ညုိစိမ္႔ )

တူတူ မတူ တူ...ဆြဲရေအာင္ ။ လွလွ မလွ လွ...ၾကည္႕ရေအာင္

တခဏကုိ ထာ၀ရျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာ အနဳပညာ.........
------------------------------------------------------------------------
ပန္းခ်ီ အေျခခံ အနဳပညာ မိတ္ဆက္
-----------------------------------------------------------------------
စစ္ၿငိမ္းေအး လက္ဆင္႔ကမ္း ေ၀မွ်ပညာေပးသြားမည္ ။
(၀) ပန္းခ်ီကုိ ဘယ္လုိ ဖန္တီးေရးဆြဲမလဲ .......................
(၀) ပန္းခ်ီကုိ ဘယ္လုိ ေလ႔လာ ခံစားမွာလဲ............စသည္ စသည္.....

အခ်စ္ (သုိ႔မဟုတ္) သီးျခားကမၻာ

oil on canves (22"x33")
Special painted (Heart shape) for friend Shao Brown to present his
girlfriend
painting by Sitt Nyein Aye

မွ်ႏွုိင္ပါ႔မလား ၊ အားလုံးသုိ႔ေမတၱာ


အခ်စ္ရွိလား ၊ ပန္းေပါင္းမ်ားစြာ....


ဆင္စြယ္ေရာင္ေျပး ၊ လ၀န္းေလးက


မွံဳမွံဳေရးေရး ၊ေျဖးေျဖးထြက္ခြါ.......

ဗလာ...ဗလာ...ဗလာ

ကႀကိဳးသံစဥ္ သူမသိ
ေျမွာက္မဲ႔သူသာ လုိပါ၏
ကခ်င္ေနတာ မွန္ပါဘိ...။

ၾကြက္မကေလးအတြက္ မဂၤလာေဆာင္သတုိ႔သား

တခါကေပါ႔ ။ ၾကြက္အပ်ိဳမကေလးရဲ႕ မိဘမ်ားဟာ သူတို႔ရဲ႕သမီးကုိ ေဟာဒီကမၠာႀကီးထဲက အင္အားအႀကီးဆုံးဆုိတဲ႔သူနဲ႔ လက္ထပ္ထိမ္းျမားေပးလုိၾကတယ္။(သူတုိ႔ဟာ ကုိယ္႔အမ်ဳိး ႀကြက္အခ်င္းခ်င္းကုိ အလြန္အထင္ေသးပါတယ္)

(ေန)
ဒါနဲ႔ သတုိ႔သားရွာပုံေတာ္ ထြက္ၾကတယ္။ ပထမ ေနမင္းႀကီးဆီသြာၿပီးေတာ႔ အုိ အရွင္ေနမင္းႀကီး သင္ဟာ ဒီကမၻာႀကီးထဲမွာ အင္အားအႀကီးဆုံးမဟုတ္ပါလား ။ဒါ႔ေၾကာင္႔မုိ႔ သူတုိ႔သမီးနဲ႔ လက္ဆက္ဖုိ႔ ေတာင္းဆုိပါရေစ လုိ႔ ေျပာေတာ႔ ေနမင္းႀကီးက ျပန္ေျပာတယ္။ အုိ မဟုတ္တာ ၊ မုိးေတြရြာေနၿပီဆုိမွျဖင္႔ က်ဳပ္ရဲ႔ေနေရာင္ေတြဟာ ကမၻာေျမေပၚကုိ မက်နုိင္ေတာ႔ပါဘူး။ဒီေတာ႔ မုိးနတ္သားဟာ က်ဳပ္ထက္အင္အားႀကီးသူ ျဖစ္ပါတယ္။
(မုိး)
ဒါနဲ႔ မုိနတ္သားဆီ သြားၿပီး အလားတူဘဲ ေတာင္းဆုိၾကတယ္။ က်ဳပ္က မုိးေတြဘယ္ေလာက္ဘဲရြာရြာ ေလတုိက္ၿပီဆုိမွျဖင္႔ ဘာမွကုိ မလြန္ဆန္ႏွုိင္ေတာ႔ဘဲ သူပင္႔ရာလြင္႔ရေတာ႔တာပါဘဲ။ ေလမင္းသားဟာ တကယ္ဘဲ က်ဳပ္ထက္ပုိၿပီး အင္အားႀကီးသူပါ။
(ေလ)
ၿပီး ေလမင္းသားဆီေရာက္ျပန္ေတာ႔ က်ဳပ္က မုိးတိမ္ေတြကိုသာ ေရြ႕ေအာင္လုပ္နိိုင္ေပမဲ႔ ေတာင္ပုိ႔ႀကီးကုိေတာ႔ လွုပ္ရွားသြားေအာင္ တစုံတရာ ဘာမွမလုပ္နုိင္ပါဘူး။ သူကသာ က်ဳပ္ထက္ တန္ခုိးအင္အားႀကီးသူျဖစ္ပါတယ္။
(ေတာင္ပုိ႔)
ေတာင္ပုိ႔ႀကီးကလည္း ဒီလုိေျပာျပန္တယ္။ ေလမင္းသားကသာ က်ဳပ္ကုိဘာမွမလုပ္နိုင္ေပမဲ႔ ႏြားပ်ိဳေတြ ဂ်ုိဳလာေသြးၿပီဆုိမွျဖင္႔ က်ဳပ္လည္း ၿပိဳက်ရေတာ႔တာပါဘဲ။ ႏြားပ်ုုိဳကေလးေတြသာ က်ဳပ္ထက္တန္ခူိးအင္အားႀကီးသူမ်ားပါ။

(ႏြား)
ႏြားပ်ုိကေလးေတြဆီေရာက္ခဲ႔ရျပန္ေတာ႔လည္း သူတုိ႔က ျငင္းဆန္ၾကျပန္တယ္။ ေတာင္ပုိ႔ႀကီးၿပိဳက်သြားေအာင္လုပ္ဖုိ႔ ဘာမွမခက္ေပမဲ႔ က်ဳပ္တုိ႔ကုိခ်ည္ထားတဲ႔ ေဟာဒီႀကိဳးေတြကလြတ္ေအာင္ က်ဳပ္တုိ႔ရုန္းမထြက္နုိင္တာ အမွန္ပါ။ ႀကိဳးေတြကသာ အင္အားအႀကီးဆုံးျဖစ္မွာပါ။

(ႀကိဳး)
ႀကိဳးေတြရဲ႕ အေျပာကေတာ႔ ..အုိ မဟုတ္တာ၊ ႏြားေတြကုိ ရုန္းမထြက္ႏွုိင္ေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားနုိင္တာနဲ႔ေတာ႔ ဘယ္မွာလာ လုံေလာက္ပါ႔မလဲ။ႀကြက္ေတြကုိက္ၿပီ ဆုိမွျဖင္႔ က်ဳပ္တုိ႔လည္း တစစီ ျဖစ္ရေတာ႔တာပါဘဲ။ ႀကြက္ေတြသာ အမွန္တကယ္ေတ႔ာ က်ဳပ္တုိ႔ထက္ တန္ခူိးအင္အား အမ်ာႀကီးပုိႀကီးသူ ျဖစ္တယ္ဆူိတာ သံသယျဖစ္စရာမလုိပါ။

(ႀကြက္)
ေနာက္ဆုံးမွာေတာ႔ ႀကြက္မိဘႏွစ္ပါးဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ သမီးႀကြက္ပ်ဳိမကေလးကုိ ႀကြက္သတုိ႔သားကေလးနဲ႔ဘဲ ထိမ္းျမားမဂၤလာ လက္ထပ္ေပးလုိက္ရပါေတာ႔ သတဲ႔။

---------------------------------------------------------------------------------

A Bridegroom for Miss Mouse""""
............................
The parents of Miss Mouse wished to marry her to the most powerful being on earth.
First,they asked the sun to marry Miss Mouse,but the sun said that the rain was more powerful than he.
The rain said thatthe wind was more powerful than he.
The wind told them that the Mound stronger,and the Mound said that Bull was more powerful. The Bull said that the Rope was more powerful.
But the Rope said that the Mouce was stronger than he.
So Miss Mouse was married to the Mouce.
---------------------------------------------------------------------------------
(ပုံျပင္ကေလးကေတာ႔ ဒါပါဘဲ။ ဖတ္ထားမွတ္ထားတာေတြထဲက အပ်င္းေျပ ျပန္ေျပာျပတာပါ။ ဗမာ႔ပုံျပင္ေတြထဲက တခုေပါ႔ ။ တခ်ိဳ႕ဟာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းရုံတင္မဟုတ္ေသးဘူး ၊ တရားက်စရာ မွတ္သားထားဖုိ႔လည္း ေကာင္းျပန္ေသးတယ္။ အားတဲ႔အခါ ဆက္လက္တင္ဆက္ပါဦးမယ္။ ပုံျပင္(၂၀)ေက်ာ္ က်န္ပါေသးတယ္။)

တိမ္ ပန္းခ်ီအိမ္

မေတြးခ်င္ ၊ အေတြးဆင္ မ်ားလြန္းလွ
ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ႔ရ ၊ ကႏၱာရ
ဘ၀ ဟင္းလင္းျပင္ ...........။

ဆြဲခ်င္တဲ႔ ဆႏၵေတြ ၊ ဘယ္က လာသလဲ ???
ေရးခ်င္တဲ႔ ေ၀ဒနာေတြ ၊ ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ ???

အင္အားေတြ ျပန္၊လွန္၊အျမန္စု ၊ အုိင္တီေခတ္ ကုိ အံတု ...၊
ခံစားမွု ရာသီမွုံ၀ါး၀ါး ၊ မရပ္မနား တရစပ္အား
ထိေတြ႔မွု အဆက္မျပတ္ မုိးေကာင္းကင္
စက္၀ုိင္းခြင္ နယ္အဆုံး ၊ အခ်ိန္ေတြ ယူလုိ႔ႀကံဳး ...။

အလွရွာသူ ၊ ဖန္တီးသူက
မလွႏွုိင္တဲ႔ဘ၀ ၊ မခ်ယ္မသ ခဏခဏကဗ်ာ
မေရရာ ေသာက နဲ႔ ေဒါသသစၥာ.......

မဆုတ္မနစ္ ၊ ျခစ္ျခစ္ျခဳပ္ျခဴပ္ ၊ ကုတ္ကပ္ယွက္လိ္မ္
ရဲရဲစူးစူး ၊ ေရာင္စဥ္ျမဴးၾကြ ၊
အရူးထခ်ိန္ ၊
ေန႔ညအိမ္...........။


(ေမာင္ညိုစိမ္႔)

For The Beloved People Lovely Damsel

You are Burmma’s Leader
You are Aung San’s Daughter
Lead us and we will follow
Command us and we will obey
Demand us and we will lay down our lives
We have given you the ultimate trust-faith and loyalty.
For you and you alone
Can deliver us from the evil
Clutches of the fascist,
The power mongers and the dictator
BRINGS BURMA BACK DEMOCRACY AND THE HAPPINESS
THE PEOPLE SO, DESERVED.
Lead Suu Kyi Lead
Lead Burma to prosperity
Once again…….

Mg Sitt
(Translated by Dr.M.M.S)

လွ်င္ (IF)

စု ႏွင္႔အတူ
သူ ေတြးသလုိ ေတြးၾကပါလွ်င္ ...
သူ လုပ္သလုိ လုပ္ၾကပါလွ်င္ .....
သူ ေရးသေလာက္ ေလွ်ာက္ၾကပါလွ်င္...
သူနဲ႔အတူ ရွိၾကပါလွ်င္ ...
ဒီေန႔ အမွန္ပင္ ၊ ေအာင္ပြဲဆင္ ...။


( ေမာင္ၾကည္ေအး )္

ေ၀ခဲ႔ၿပီလား ဘ၀ျခား

မသိပါ
တေနရာမွာႀကံဳခဲ႔ရ ၊ ဆုံခဲ႔ၾကတခါ
တခါၿပီးေတာ႔တခါ ၊ အတူတူပါေရာယွက္
သူ႕ထက္သူ
သူလည္းလူ ငါလည္းလူဘဲ....
မူမကြဲပါဘူး ...လမ္းေၾကာင္းတူမွာ ။

ဘာတဲ႔လဲ ...
ေတာ္လွန္ေရးသမားတဲ႔ ေဟ႔
တေန႔ တေန႔ ရက္ေတြၾကာ ...

အတူတူထဲမွာ မတူတာေတြကမ်ားမ်ားလာ ၊
မတူညီမွုေတြမ်ားစြာထဲမွာ တူညီမွုဆုိတာ....
ျမဴမွုန္ကေလး ပမာ ၊
ဒီအခါ...ကာရံမဲ႔ကဗ်ာ ေမြးဖြါးလာတယ္...၊

တကမ ၻာစီ ေ၀း
ေ၀းသည္ထက္ေ၀း...
ေ၀း
ေ၀း
ေ၀း................................................။

ေမာင္ညိုစိမ္႔

အတၱကုိ ဖယ္ခြါျခင္း

ႏြယ္ပင္မွန္လွ်က္
စင္မတက္ဘဲ...
ေျမ၌ ေျပးလႊားေနသတည္း ......။။။

သန္းစိန္ (ပုလဲ)

ဆူး

(ေထာင္းရွင္)
ပန္းစကား မဂၢဇင္း
က်ေနာ့္နာမည္ ခ်စ္ဖူး ပါ။ ၿပီးေတာ့ တတိယတန္း ေက်ာင္းသား။
အေမကေတာ့ ဘယ္လို အဓိပၸါယ္နဲ႕ ေပးခဲ့တယ္ မသိဘူး။ က်ေနာ့္မွာေတာ့ ခ်စ္ဖူး ဆိုတဲ့အတိုင္း ဘယ္သူခ်စ္တာကိုမွ မခံခဲ့ရပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီနာမည္ကေလးကို က်ေနာ္ အသက္တမွ် ျမတ္ႏိုးပါတယ္။ အေမေပးခဲ့တဲ့ တခုတည္းေသာ အေမြပစၥည္းေလး မို႕လို႕ပါ။
ေလ့က်င့္ခန္း စာအုပ္ေတြေပၚမွာ ဆရာေတြရဲ႕ လက္ေရးလွလွနဲ႕ ေရးေပးထားတဲ့ ေမာင္ခ်စ္ဖူး ဆိုတဲ့နာမည္ကို ျမင္ရတိုင္း ကြယ္လြန္သြားတဲ့ အေမ့ရဲ႕ မ်က္ႏွာကို မွန္းဆ ရမ္းေရာ္ၾကည့္ရင္း လြမ္းဆြတ္တသ ေအာက္ေမ့ သတိရလွပါတယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီလို ရွားရွားပါးပါး စာအုပ္အဖံုးကနာမည္ကို ၾကည့္ၿပီးမွ ဘာလို႕ ခံစားရပါသလဲ တဲ့။ က်ေနာ့္ကို အျပင္မွာ ဘယ္သူကမွ ဒီနာမည္ကို မေခၚၾကလို႕ပါ။ အားလံုးရဲ႕ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ေခၚတဲ့ နာမည္က ငပြႀကီး တဲ့ေလ။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ခံျပင္းစရာ ေကာင္းလိုက္ပါလဲလို႕။ ဟိုလူက ငပြႀကီး၊ ဒီလူက ငပြႀကီးနဲ႕ေလ။ ငပြႀကီးမွာလဲ အသည္းႏွလံုးရွိသည္မို႕ ခံစားရပါတယ္။
အိမ္မွာ…
ေနာက္အေမက ေမြးတဲ့ကေလး (၃) ေယာက္ ရွိပါတယ္။ ဆိုးလိုက္တဲ့ ေမ်ာက္ေလာင္း ကေလးေတြဗ်ာ။ သူတို႕ေလးေတြ ဆိုးသမွ်၊ ႏြဲ႕သမွ် ထိန္းေက်ာင္းရင္း အိမ္မွာ ေနရတဲ့ က်ေနာ္၊ သူတို႕ကို ထိန္းရင္း အခုခုမ်ား ထိခိုက္မိရင္၊ သူတို႕ အလိုမက်ရင္၊ သူတို႕႐ိုက္သမွ် ဆိုးသမွ်ဒဏ္ မခံႏိုင္ခဲ့ရင္ အာၿဗဲႀကီးေတြနဲ႕ ေအာ္သမို႕ သူတို႕အေမ (က်ေနာ့္မိေထြး) က က်ေနာ့္ကိုလာၿပီး ႐ိုက္ေတာ့တာပါပဲ။ ေမးျမန္းစစ္ေဆးျခင္းမရွိ။ သူ႕ကေလးေတြေျပာသမွ် အမွန္၊ လုပ္သမွ်တာ အမွန္။ သူ႐ိုက္တာလဲ က်ေနာ္ ခံႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ “ဟဲ့… ဥတလံုးေကာင္ရဲ႕။ ကိုယ့္မွာ ညီအကို ေမာင္ႏွမ မရွိတိုင္း မက်င္နာတတ္ဘူး။ မခ်စ္တတ္ဘူး။ နင့္ကို ေကၽြးရ၊ ေမြးရတာ ဆန္ကုန္ေျမေလးပဲ။ အလကားေကာင္။ ငပြႀကီးေခၚေတာ့ နာတတ္ေသးတယ္” ဆိုၿပီး ဆဲဆိုေျပာတာကိုေတာ့ က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာ ခံစားထိရွ ရပါတယ္။ သူေျပာတဲ့ အလကားေကာင္က ေရခပ္ေပး၊ ထင္းခြဲေပး၊ ေစ်း၀ယ္ေပး၊ ကေလးထိန္းေပးေပမဲ့ အသိအမွတ္ျပဳ မခံရပဲ ဆူပူအႀကိမ္းအေမာင္းခံေနရေတာ့ သူခိုင္းတာကို က်ေနာ္ မနာခံခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့လဲ ငပြႀကီးဟာ ငပြႀကီးပဲေပါ့ေလ။ ကြယ္ရာမွာ မ်က္ရည္က်ရင္း ရင္ခြင့္မဲ့ ကေလးတေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲက ေ၀ဒနာေတြကို ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ပဲ က်ိတ္မွတ္ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။
ေက်ာင္းမွာက်ေတာ့ေကာ…
သူငယ္တန္း၊ ပထမတန္းေတြမွာ (အေမမဆံုးမီကေပါ့) စာေတာ္ခဲ့တဲ့၊ အရာရာမွာ မ်က္ႏွာ မငယ္ခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္ အခုေတာ့ အတန္းေဖာ္ေတြရဲ႕ အထင္ေသး မ်က္လံုးေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္လာရျပန္သမို႕ အားလံုးကို အရြဲတိုက္ပစ္ခ်င္လာမိတယ္။
အေမမရွိေတာ့လို႕ စုတ္ျပတ္လာတဲ့၊ မုန္႕၀ယ္မေကၽြးႏိုင္ေတာ့တဲ့ က်ေနာ့္ကို အဖက္မလုပ္ခ်င္က်ရေတာ့တဲ့အထဲ ေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္၊ ႏူရာ ၀ဲစြဲခဲ့ရျပန္တယ္။
အဲဒီ သူခိုးဘြဲ႕ခံခဲ့ရတဲ့ (သူခိုးျဖစ္ခဲ့တဲ့) ေန႕ကပါ။ အိမ္က မာလကာပင္က ပြတဲ့အသီးေတြကို ခူးခဲ့ၿပီး လမ္းမွာ ေလွ်ာက္ေရာင္းခဲ့တဲ့ ပိုက္ဆံေတြရယ္၊ တခါတေလ ရခဲ့တဲ့ မုန္႕ဖိုးေလးေတြရယ္ကိုပါ စုၿပီး က်ေနာ္ သိပ္လိုခ်င္တဲ့ ကြန္ပါဘူး ေသးေသးေလးကို ေစ်းမွာ ၀င္၀ယ္ခဲ့ပါတယ္။
အဲ…ဒါေပမဲ့ လိုခ်င္တာကို ရလုိ႕ က်ေနာ္ ေက်နပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္အေပ်ာ္ဟာ ေန႕ေတာင္ မကူးလိုက္ပါဘူး။
ေက်ာင္းတက္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ေရွ႕ဆံုးတန္းက ေမာင္ခင္ေဌးရဲ႕ ကြန္ပါဘူး ေပ်ာက္လို႕ ဆိုၿပီး တိုင္ခ်က္ဖြင့္သံကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ခါတိုင္းလဲ ခဲတံေပ်ာက္က်ေနာ္၊ ခဲဖ်က္ေပ်ာက္ က်ေနာ္ (မဟုတ္ဘဲနဲ႕) အစြပ္စြဲ ခံေနက်မို႕ ဒီတခါမွာလဲ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ ရင္တုန္ခဲ့ရတာေပါ့။ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ က်ေနာ့္ ကြန္ပါဘူးေလးကို အထိမခံႏိုင္၊ မေပးႏိုင္ပါဘူး။
ကိုယ့္ေခၽြးနည္းစာေလးနဲ႕ ျခစ္ျခစ္ကုတ္ကုတ္ စု၀ယ္ခဲ့ရတာမို႕ အသက္ေလာက္ ျမတ္ႏိုးပါတယ္ဆိုရင္ ပိုလိုက္တာလို႕မ်ား ေျပာၾကေလမလား။ ကေလးတေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္မို႕ ကေလးခ်င္းပဲ ပိုသိၾကမွာပါ။ အေမေျပာခဲ့ဘူးတဲ့ “ဘႀကီးေအာင္ ညာတယ္” ပံုျပင္ေလးထဲမွာဆိုရင္ ယမင္း႐ုပ္ေလးအတြက္ ေမာင္ခ်စ္ကေလးဟာ အသက္ေတာင္ ေသသြားခဲ့ရရွာတာ။
ဒီလိုနဲ႕ တိုတိုေျပာရရင္ က်ေနာ့္ ကြန္ပါဘူးေလးကို သူတို႕ ေတြ႕သြားၾကတယ္။ ေမာင္ခင္ေလးကလဲ အဲဒါ သူ႕ကြန္ပါဘူးေလးပါ တဲ့။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကလဲ ေထာက္ခံၾကတယ္ေလ။
က်ေနာ့္မွာေတာ့ ဒီေန႕မွ ၀ယ္လာမိတဲ့ အသစ္ကေလးမို႕ ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္မွ မျပရေသးတာမို႕ ဘယ္သူ႕ကို သက္ေသလိုက္ခိုင္းလို႕ ရမွာလဲေလ။
ၿပီးေတာ့ တျပားဖိုးမွ ၀ယ္မစားႏိုင္တဲ့ က်ေနာ့္လိုေကာင္က ကြန္ပါဘူး ရွိေနတာ မတန္မရာမို႕ က်ေနာ့္ ေျဖရွင္းခ်က္ေတြကလဲ အလကားပါပဲ။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ အတန္းပိုင္ဆရာရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ေပးလိုက္ရတဲ့ ကြန္ပါဘူးေလးကို ၾကည့္ရင္း ျပည့္အိုင္လာတဲ့ က်ေနာ့္ မ်က္ရည္ေတြထဲမွာ အရာအားလံုးဟာ ဆံုး႐ႈံးေျမာပါသြားခဲ့ရပါေတာ့တယ္။
ေက်ာင္းမွာလဲ မေပ်ာ္၊ အိမ္မွာလဲ ဘ၀င္မက်ခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္ဟာ မိေထြး ႐ိုက္မွာစိုးလို႕ ေက်ာင္းကိုေတာ့ မွန္မွန္ တက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ သိန္းလက္ကေန စြန္လက္ဆိုသလို တတန္းၿပီးတတန္း ကူးေျပာင္းခဲ့ရပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ က်ေနာ္ တတိယတန္းေပါ့။
အတန္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေထာင့္မွာ ထိုင္ေနတဲ့က်ေနာ့္ကို ဆရာမက သိခ်င္မွေတာင္ သိမွပါ။ က်ေနာ့္မွာကလဲ မိေထြးကို ေၾကာက္လို႕ ေက်ာင္းတက္ေနရတဲ့ဥစၥာ။
တေန႕ေတာ့… ေန႕လည္ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းနဲ႕ မလွမ္းမကန္းကို သြားေဆာ့ၾကရင္း သစ္ပင္တပင္ေပၚကေန ခုန္ခ်လိုက္တဲ့အခါ အသည္းေပါက္မတတ္ နာက်င္လြန္းလို႕ ငံု႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ ေျခဖ၀ါးမွာ နည္းတဲ့ ဆူးႀကီး မဟုတ္ပါဘူး။
ေတာ္႐ံုတန္႐ံုလူဆို ေအာ္ငိုမိမွာပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ မၿဖံဳပါဘူး။ ရႊဲအိုင္လာတဲ့ ေသြးေတြကို လက္၀ါးနဲ႕အုပ္၊ အံကို တင္းတင္းႀကိတ္၊ မ်က္စိကို မွိတ္ထားလိုက္ပါတယ္။
တေယာက္တေပါက္ အသံေတြကို နားေထာင္ရင္း၊ မ်က္စိမွတ္ရင္း အေမ့ကိုလဲ တမ္းတရင္း ရင္ထဲမွာ အသံတိတ္ ေအာ္ဟစ္ ငိုေကၽြးေနတဲ့က်ေနာ္ ေစြ႕ကနဲ ေျမာက္တက္သြားလို႕ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့… လာလာ… ဆရာမတေယာက္က ေပြ႕ခ်ီလိုက္တာကို။
စက္ဘီးေပၚတင္ၿပီး တြန္းသြားတဲ့ ဆရာမ၊ တယုတရ တညင္တသာနဲ႕ ဆူးႏႈတ္ေပးတဲ့ ဆရာမ။ ေဆးထည့္ေပးၿပီး သူ႕ လက္ကိုင္ပု၀ါေလးနဲ႕ စည္းေပးလိုက္တဲ့ ဆရာမ၊ တအံ့တၾသနဲ႕ ေငးၾကည့္ေနမိတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို ဖြဖြ သုတ္ေပးတဲ့ ဆရာမ… ၾကည့္ရင္း ၾကည့္ရင္း… က်ေနာ့္ မ်က္စိထဲမွာ၊ ရင္ထဲမွာ ဆရာမနဲ႕ အေမ၊ အေမနဲ႕ ဆရာမ… ေရာေထြး ေပါင္းယွက္သြားေတာ့တယ္။ အေမ့ကိုလဲ လြမ္းဆြတ္ေအာက္ေမ့ သြားမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ တကယ့္ကိုပဲ ႐ိႈက္ႀကီးတငင္နဲ႕ ငိုခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။
ညေနမွာေတာ့ ဆရာမက က်ေနာ့္ခံုေဘးမွာ မတ္တပ္ရပ္ရင္း ကၽြန္ပိုင္ရွင္ေခတ္က ကၽြန္ေလးတေယာက္နဲ႕ ဆူးစူးတဲ့ ျခေသၤ့ႀကီးအေၾကာင္း ပံုျပင္ေလးကို ေျပာျပပါတယ္။ ေက်းဇူးသိတတ္တဲ့ ျခေသၤ့ႀကီး၊ လိမၼာတဲ့ ျခေသၤ့ႀကီး၊ ရဲရင့္တဲ့ ျခေသၤ့ႀကီး၊ သတၱိရွိတဲ့ ျခေသၤ့ႀကီးကို အားက်မိျပန္ပါတယ္။
က်ေနာ့္ရဲ႕ နီက်င္က်င္ ဆံပင္ေလးေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း ဆရာမက ေျပာျပေသးတယ္… “ပံုျပင္ထဲက ျခေသၤ့ႀကီးထက္ အျပင္ဖက္က ေဟာဒီ ျခေသၤ့ကေလးက ပိုၿပီး ရဲရင့္တယ္၊ သတၱိရွိတယ္။ ဆူး စူးတာေတာင္ မငိုဘူး။ ဆရာမ သိတယ္… ဒီျခေသ့ၤေလးဟာ ေနာက္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္အတြက္၊ လူမ်ဳိးအတြက္ ေတာ္လဲေတာ္၊ လိမ္လဲ လိမၼာ၊ ရဲလဲ ရဲရင့္၊ သတၱိလဲရွိတဲ့ ျခေသ့ၤေလး ျဖစ္ေတာ့မွာပဲ…” တဲ့။
ဟုတ္ပါတယ္…
အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး က်ေနာ္ဟာ ေနရာတိုင္းမွာ အေရးပါတဲ့ “ဆရာမေျပာတဲ့” ျခေသ့ၤေလး ျဖစ္လာခဲ့တာ အခုဆို တိုင္းျပည္နဲ႕ လူမ်ဳိးအတြက္ အလုုပ္လုပ္ေနတဲ့ ခ်စ္ဖူးဘ၀ထိေအာင္ပါပဲ။ အဲဒါဟာ… က်ေနာ့္ရင္ထဲက ဆူးေတြကို ဆရာမက ႏႈတ္ေပးခဲ့လို႕ ဒဏ္ရာ အနာတရေတြ ကင္းစင္ ပေပ်ာက္သြားခဲ့ရလို႕ပါ။
(က်မ၏ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားသို႕)

ကြဲျပားေသာ ခ်ီတက္ျခင္းမ်ား...

ကုိနႏၵာေရ...
က်ဳပ္တုိ႔မွာ
ဒါးတေခ်ာင္း လုိတယ္ဗ်...ဒါး တဲ႔...။

ကုိသံေခ်ာင္းလုိခ်င္တဲ႔
ဒါးတေခ်ာင္း
ေဖါင္ေကာင္းေကာင္းဖြဲ႔ဘုိ႔ေပါ႔
ေဖါင္ေကာင္းေကာင္း ဖြဲ႔ခ်င္လုိ႔...။

မီးပင္လယ္တမ်ွ မကတဲ႔
ဒုကၡေတြအနႏ ၱကုိ
ေက်ာ္ လြားျပမဲ႔ခင္ဗ်ားရဲ႕အားမာန္
စၾကာ၀ဠာတခုလုံး ညံသြားေအာင္
ၾသဘာသံေတြအေပးခံခဲ႔ရတယ္...။

မေလ်ွာ႔တဲ႔ဇြဲ
သတၱိခဲမုိ႔
က်ဳပ္တုိ႔လည္းအားက်မိသဗ်ဳိ႔...။

ကုိသံေခ်ာင္းေရ...
ဗ်ဳိ႕... ကုိသံေခ်ာင္း
က်ဳပ္တုိ႔လည္း
ဒါးေကာင္းေကာင္းလုိသဗ်ာ...ဒါး...။

ဒါေပမဲ႔
က်ဳပ္တုိ႔လုိခ်င္တဲ႔ဒါးတလက္
ေဖါင္ဖ်က္ဘုိ႔ဒါးေပါ႔ဗ်ာ
ေဖါင္ဖ်က္ဘုိ႔...။

....ငျမတ္စံ
(ေငြေဖါင္စီး၍ျပည္ေတာ္၀င္သူမ်ားကုိ ဤကဗ်ာျဖင္႔ ကြယ္လြန္သူဆရာႀကီး ျမသန္းတင္႔အား တုိင္တန္းလုိက္ပါသည္။)

မသိ...မသိ...မသိ...

သူ႔ကုိ ဘာနွင္႔ လုပ္သည္ ငါမသိ၊
သၾကားသည္ ခ်ဳိ၏ ။

ကုိေလး(အင္း၀ဂုဏ္ရည္)

အမွတ္တရ ကဗ်ာ

သတ္လည္းမေသ
ေသလည္းသက္ရွိ
အသိသက္ေသ
ကမ ၻာေျမက
မ်က္ရည္ယုိက်ျပလိမ္႔မည္ ။။။။